Dit was mijn week!

Hoewel ik op mijn blog vooral schrijf over onderwerpen die met alcohol en alcoholverslaving te maken hebben, weet ik dat veel mensen het ook erg leuk vinden om wat meer over mijn dagelijks leven te lezen. Vandaar dat ik ieder weekend een blogberichtje schrijf over de afgelopen week. Met ingang van nu!


Zondag

Voor het eerst weer met het gezin naar de kerk! Zelf was ik er al vroeg, omdat ik mocht zingen in het muziekteam. Het is zó fijn om weer met meer mensen in de dienst te zijn! Natuurlijk zijn er regels, maar we kunnen weer fysiek samenkomen, al is het maar met een kleine groep. We luisteren naar een indringende, maar hoopvolle preek en vieren het Avondmaal met elkaar. De rest van de dag rommelen we lekker aan. Spelletje, even naar buiten, lekker lezen en 's avonds een 'hapjesdiner'. Die manier van avondeten is er langzamerhand in geslopen, net als het broodje kroket tussen de middag. Vooral Daniël vindt het een feest. Eigenlijk is het heel simpel: ik zet de grote tafel vol met 'hapjes'. De ene keer is dat een pan kipsaté met een schaal stokbrood en een salade. De andere keer maak ik een pan soep of tapas plank klaar. De rest van de tafel wordt gevuld met fruit, een bakje vruchtenyoghurt of chocolademousse en allerlei restjes die op moeten.


(Chocolademousse zelf maken: 250 ml slagroom met een zakje vanillesuiker bijna stijf kloppen, grote reep pure chocolade smelten in de magnetron of au bain marie, door elkaar spatelen en een paar uurtjes op laten stijven in de koelkast. Yum!)


Maandag

Op maandag probeer ik de bovenverdieping onder handen te nemen. Dat betekent in elk geval alle bedden verschonen, stoffen en zuigen (en soppen als het nodig is). Ik ben niet zo huishoudelijk aangelegd, maar goed, het moet nu eenmaal gebeuren. De middag is voor boodschappen, schrijfopdrachten en voor de jongens, die rond 14:00 uur uit school komen. O ja, toch nog even over wijn. Als ik de koelkast naloop, kom ik een geopende fles witte wijn tegen. We hadden dit weekend bezoek gehad en de aangebroken fles staat er nog. Als ik hem zo'n tien keer ben tegen gekomen bij het openen van de koelkast, ben ik het beu. Niet dat ik direct in de verleiding kom, maar ik weet dat hij toch niet op komt en ik wil hem gewoon niet meer zien. Dus klok ik de fles leeg in de gootsteen en spoel deze grondig na met water. Want die geur blijft toch wel een dingetje...


Dinsdag

Vandaag ben ik lekker aan het werk, al zit ik ook lang aan de telefoon. Mijn vader van 86 is namelijk maandag gevallen. Hij liep al heel slecht, maar kan nu nauwelijks meer uit de voeten, zelfs niet met een rollator. In overleg met zijn huisarts is besloten dat er thuiszorg moet komen. Als ik 's middags de was bij hem doe, zie ik dat die extra hulp hard nodig is. Dat is natuurlijk best een stap als je zo lang zelfstandig bent geweest. Mijn vader gaat nog elke middag op zijn scootmobiel naar mijn moeder in het verpleeghuis, dat gelukkig heel dichtbij is. Waar ze ons als kinderen al lang niet meer herkent, reageert ze altijd nog op zijn stem, zelfs toen ze hem drie maanden niet gezien had vanwege de coronamaatregelen. Wat wil je ook, als je 66 jaar met elkaar getrouwd bent, dat is niet niks!


Woensdag

Werk aan de winkel! Ik schrijf een aantal teksten voor een opdrachtgever én een column voor Eilanden-Nieuws. Verder bel ik met een aantal thuiszorgorganisaties uit de buurt. Dat schiet niet erg op. De één heeft geen ruimte, de ander heeft geen contract met de zorgverzekeraar van mijn vader en voor weer een andere organisatie is helaas een bepaalde indicatie nodig. Ten einde raad app ik iemand uit onze gemeente, die in de thuiszorg werkt. Van anderen had ik gehoord dat in de organisatie waar zij werkt ook geen plek zou zijn, maar wie niet waagt, wie niet wint. En wát fijn: er is nog ruimte! Met één telefoontje wordt er een afspraak voor de volgende dag gemaakt en krijgt mijn vader vanaf vrijdag zorg. Gelukkig! 's Avonds ga ik naar de wekelijkse AA-meeting. Het is fijn om iedereen weer te zien. Eén van de groepsleden viert het eenjarig jubileum. Dat is altijd een bijzonder moment! We behandelen stap 11: Ik zoek regelmatig een moment van rust om daar kracht uit te putten. Een belangrijk onderwerp.


Donderdag

's Morgens ben ik in huis bezig en doe nog wat dingetjes voor mijn werk. Daarna ga ik naar mijn vader voor het gesprek met iemand van de thuiszorg. Wat fijn dat er meegedacht wordt en dat mijn vader nu de zorg krijgt, die nodig is! Het voelt meteen goed. Ik had van tevoren al positieve verhalen gehoord over deze thuiszorgorganisatie en dat geeft vertrouwen dat het wel goed komt. Ook thuis gaat alles gewoon door. Aan het eind van de dag bereidt Arian zich voor op een telefonisch interview voor een onderwijstijdschrift. Het gaat om een stelling over roken op het schoolplein, waar een artikel over wordt geschreven. Ari's juf had de vraag gekregen of ze een leerling in de klas heeft, die 'goed kan praten'. Nou, dat zit bij Ari wel snor. Samen met grote zus Lotte maakt hij een lijst argumenten waarom roken op het schoolplein verboden zou moeten worden. Rond 17:00 uur gaat de telefoon. Arian trekt zich met zijn aantekeningen terug in het kantoor. Opgelucht komt hij even later weer binnen. Het ging goed. Binnenkort komt er nog een fotograaf langs voor de bijbehorende foto. Dat is nog eens leuk!


Vrijdag

Vandaag schrijf ik me helemaal wezenloos, omdat ik nog een opdracht heb liggen, die af moet. Die is erbij ingeschoten door de thuiszorgperikelen (en vooral de energie die dat kostte). Eigenlijk zou ik ook nog een strategiesessie voor de blog hebben, maar die gaat onverwacht niet door. In dit geval vind ik dat niet zo erg. Ik vermaak me wel met teksten over een populaire badplaats op Ibiza. Eind van de middag heeft Daniël zwemles. Twee weken geleden haalde hij zijn A-diploma en nu gaan we door voor B. Als ouders zitten we nog steeds braaf in examenopstelling achter onze tafeltjes. Ik neem meestal wat werk mee en werp op de juiste momenten een blik door het raam, dat de wachtruimte van het zwembad scheidt. Als we rond 18:00 uur thuis komen, is BJ al friet aan het bakken. We eten onze favoriete vrijdagavondmaaltijd onder de nieuwe overkapping. Die hebben we nu een paar maanden en we hebben er al zoveel plezier van gehad! De jongens mogen wat langer opblijven en we doen gezellig een potje tienduizenden. Als Daniël gewonnen heeft, terwijl Ari en ik nog met zo'n tweeduizend achter staan, is het bedtijd. Heerlijk, weekend!


Zaterdag

Zaterdag is bij ons uitslaapdag. Behalve voor Daniël, want die mag de hond uitlaten. Niet dat hij dat erg vindt. Hij is meestal toch al om een uur of zes wakker. Zijn broer, die op zondag aan de beurt is, heeft er meer moeite mee. Wij beginnen de dag met koffie in bed en genieten van de rust. Tot de jongens zich tussenin wringen en de hond, die naar boven is geglipt, er ook nog bij wil. Tijd om op te staan! Het is prachtig weer, dus BJ duikt de tuin in om het gras te maaien en onkruid weg te halen. Ik ga nog even naar mijn vader voor de uitgebreide intake van de thuiszorg, die nog plaats moet vinden. Het valt me op hoeveel tijd hiervoor is en hoe betrokken de verzorgenden zijn. 's Middags doe ik wat boodschapjes en ruim ik op in huis. We eten opnieuw lekker in de tuin, die er dankzij BJ's inspanningen tiptop uitziet. Het was een fijne, ontspannen dag. We zijn klaar om de nieuwe week in te gaan!


PS Ik zal proberen de volgende keer wat meer foto's te plaatsen.


Reageren? Dat kan ook anoniem!

Meer blogposts uit deze categorie:

Droge Woorden 2020