Dit was mijn week!

De afgelopen twee weken waren we op vakantie in Zuid-Frankrijk, in de buurt van Toulouse. We verbleven net buiten Empeaux, een knus, slaperig dorpje met uitzicht op de Pyreneeën (bij helder weer). De eerste dagen waren heerlijk! We genoten van het huisje, het zwembad, de mooie omgeving en de rust. Toen werd het warm...


Tijd om te zwemmen én na te denken

Net als in Nederland kwamen de temperaturen ver boven de 30 graden uit. Op sommige dagen liep het kwik in de ochtend al op richting de 38. 's Morgens konden we nog net buiten ontbijten, daarna werd het te heet. Rond een uur of elf plonsden we in het zwembad voor een verkoelende duik. De middagen brachten we vooral binnen door, waar de ventilator nog een beetje luchtverplaatsing gaf.

Net als in Nederland was de hitte uitputtend. Toch hebben we het fijn gehad. We hadden alle tijd om te knutselen, een (computer)spelletje te doen, te lezen of een serie te kijken. Daarnaast is het ook gewoon lekker als je je gedachten eens rustig kunt laten gaan over allerlei zaken. Waar sta ik op dit moment en wat betekent dat? Zijn er dingen die ik anders kan doen? Ik ben op het volgende uitgekomen:


- Meer tijd zonder scherm doorbrengen. Dat betekent dat ik mijn telefoon bewust weg leg, op vaste momenten even kijk of ik belangrijke berichten gemist heb en tijdens het werken geen meldingen op mijn computerscherm wil zien.


- Ik wil me niet gek laten maken door social media. Ik plan mijn berichten in, plaats mijn verhalen, blijf in contact met mijn volgers, maar hoef niet 24/7 steeds op Insta en Facebook te kijken om mijn doel te bereiken: vrouwen bereiken en bemoedigen die te maken hebben met een alcoholverslaving. Het is Gods werk, waarin ik mag meewerken. Dat geeft rust in de mediagekte van deze tijd.


- Ik wil een week bijhouden wat ik wíl doen op een dag en wat ik vervolgens ook echt dóe. Ik loop mezelf regelmatig voorbij, omdat ik mijn planning te vol prop. Omdat ik vind dat ik dat allemaal moet kunnen. Andere moeders kunnen dat toch ook? En nog wel meer soms! Maar zo werkt het nu eenmaal niet. Ik hoef niet te kunnen wat anderen kunnen. Daarom wil ik eens eerlijk bekijken waar het mis gaat en wat ik daarin kan veranderen. Misschien minder werk aannemen of mijn tijd beter afbakenen? Ik ben benieuwd wat ik hiervan kan leren.


Tijd voor siësta!

Mooie herinneringen

Gelukkig waren er ondanks de hitte een aantal hoogtepunten in onze vakantie. Herinneringen die ik koester en die ik mee wil nemen:


's Avonds in het donker zwemmen met alleen de onderwaterverlichting aan. We zagen steeds meer sterren verschijnen. Zo mooi en bijzonder!


De vele diertjes die we hebben gezien: supersnelle hagedissen, schattige groene kevertjes, enge (volgens Daniël) vleermuizen en megamuizen, die in dat gebied veel blijken voor te komen.


De laatste avond in Versailles, waar we uit eten gingen in een echt Frans restaurant en op de terugweg in een stortbui terecht kwamen. Daniël heeft het laatste eind op zijn blote voeten gelopen, omdat hij steeds uit zijn teenslippers glibberde. Gelukkig wachtten er in het hotel een warme douche en een comfortabel bed op ons.


Weer thuis en de draad oppakken

En nu zijn we weer thuis. Daar kan ik altijd ontzettend van genieten, van thuiskomen. De geur van ons eigen huis als we binnenstappen, mijn eigen bed, mijn eigen keuken...heerlijk! Die eerste avond pak ik zoveel mogelijk uit, draai ik de eerste wasjes, nemen we de post door en praten we bij met de meiden die thuisgebleven zijn.


Ik ben benieuwd of ik mijn goede voornemens in praktijk kan brengen. De ervaring leert dat ze vaak snel vervliegen. Toch ga ik ervoor. Ik heb een nieuw bulletjournal (dagboek/planner/teken- en schrijfboek in-één) gekocht, waar ik elke dag mijn creativiteit in kwijt kan en structuur in mijn dagen kan aanbrengen. Journallen is tijd voor mezelf en ik dwing mezelf op die momenten geen scherm aan te zetten om toch ondertussen nog even het nieuws te kijken, of een aflevering van een serie. Dat is namelijk net zo verslavend als alcohol en kost minstens zoveel tijd. Blijft een valkuil voor mij...herkenbaar?


Wat de nieuwe week brengt? In elk geval veel in huis doen (in tropentempo) en de jongens (en soms de meiden) bezighouden. Daarnaast wacht er een column voor de krant en rollen morgenochtend waarschijnlijk de eerste nieuwe opdrachten weer in mijn mailbox. Verder bezoeken we natuurlijk onze ouders, die nu in hetzelfde verpleeghuis wonen. Mijn vader herstelt langzaam, maar zeker. De voorlopige ontslagdatum staat op 23 september. Hopelijk kan hij dan weer terug naar zijn eigen appartement.


Wat staat er bij jou op de planning deze week?

Reageren? Dat kan ook anoniem!

Meer blogposts uit deze categorie:

Droge Woorden 2020