Dit was mijn week!

Zondag

De week start met een feestje: Bart-Jaap is namelijk 50 jaar geworden! We beginnen de dag daarom met een uitgebreid ontbijt en natuurlijk cadeautjes. Onze boomer wordt flink in het zonnetje gezet... Daarna kijken we als gezin naar de kerkdienst van onze gemeente. Omdat visite ontvangen in deze tijd lastig is, bedachten we een manier waarop Bart-Jaaps moeder, die in het verpleeghuis woont, toch zijn verjaardag mee kon vieren. We gaan er gewoon zelf naar toe! Met taart uiteraard.



Maandag

Nu de jongens weer naar school zijn en de meiden vooral thuis lessen volgen, is er weer wat meer structuur. Daar was ik dan ook hard aan toe. Ik merk wel dat ik mijn ritjes op en neer naar de basisschool mis. Daniël fietst nu ook zelfstandig naar school, dus ik hoef niet meer om tien over acht op de fiets of in de auto te zitten. Dat moment is toch een soort kickstart van de dag. Ik ben veel productiever als ik eerst even lekker buiten geweest ben. Daarom start ik de maandagmorgen met een stevige wandeling. Heerlijk! Daarna stort ik me op het huishouden en de boodschappen. De dag vliegt om!


Dinsdag

Dinsdagmorgen is het tijd om voor mijn opdrachtgevers aan de slag te gaan. Er ligt nog een flinke stapel werk te wachten. Weer start ik de dag met een lekkere wandeling. Helaas begint er wel een flinke blaar op mijn linkerhiel te ontstaan. Ik had geen zin om mijn zware wandelschoenen te dragen en dus sneakers aangedaan. Niet zo slim...


's Middags is er een familieoverleg over de revalidatie van mijn vader. Het gaat heel goed met hem. De laatste weken is hij enorm opgeknapt. Als mijn broer en ik er zijn, mag pa even laten zien hoe goed het lopen al gaat. Ik ben echt verbaasd! Zo goed liep hij niet eens voor hij zijn heup brak! De ontslagdatum staat voorlopig op 23 september. Als het zo goed blijft gaan als nu, kan hij dan weer terug naar huis. Wel heeft hij de arts plechtig moeten beloven niet meer de trap naar de vide op te gaan en altijd zijn rollator te gebruiken. Ik heb een nieuwe rollator voor hem besteld, omdat er zelf nog geen had. Alleen een gehuurde en die hebben we teruggestuurd toen hij in het ziekenhuis lag (€ 8 per week!). Het is nog best even een uitzoekerij, want er is behoorlijk verschil tussen rollators, zowel in prijs als in kwaliteit en mogelijkheden. Maar het is gelukt!


Woensdag

Deze dag geen wandeling (want: open blaar). Na mijn huishoudrondje iss het tijd om naar Lianne Kooijman van Binnenisbuiten.com te gaan. Lianne en ik kenden elkaar al, maar kwamen pas echt in contact toen Droge Woorden eenmaal in de lucht was. Lianne ontwikkelt online trainingen om mensen te helpen bij de moeilijkheden en worstelingen die ze in het leven ervaren. Deze trainingen zijn gebaseerd op Bijbelse principes en zijn erop gericht van binnenuit te veranderen. Zo ontwikkelde Lianne al eerder de training 'Als eten niet de oplossing is'. Samen kregen we het verlangen een soortgelijke training te ontwikkelen voor mensen die worstelen met een alcoholverslaving. Lianne doet dit vanuit haar achtergrond als coach, ik schrijf mee als ervaringsdeskundige. Zo bijzonder om dit samen te kunnen doen! God heeft ons echt aan elkaar gegeven.


Deze morgen beginnen we met het schrijven van de eerste modules. Echt fijn om hiermee bezig te zijn. Weer een deur, die God opent!

's Avonds bezoek ik de AA-meeting. De groep wordt groter. Wat fijn dat steeds meer mensen de weg naar hulp weten te vinden! We bespreken de vijfde stap en dan met name het opbiechten van je drankverslaving. Dat is niet gemakkelijk en ging bij mij destijds stukje bij beetje. Maar wat geeft het een bevrijding! Ik kon mijn last bij God neerleggen, die mij uit genade aanvaardt als Zijn kind. En ik kon langzamerhand mijn verhaal delen met mijn naasten, vrienden en mijn AA-'familie'.



Donderdag

Een schrijfdag vandaag! Ik schuif al vroeg achter mijn bureau en werk de hele dag aan een aantal opdrachten die nog af moeten. De onderwerpen? Heel divers: boilers, op maat gemaakte meubels en biologische voedingssupplementen. Ik ben weer heel wat wijzer geworden! Nooit geweten dat er zelfs boilers bestaan die je onder het keukenkastje achter de plint kunt verstoppen. Jij wel?


's Middags pakken we Arians tas in. Hij gaat namelijk een nachtje op school slapen! Ari zit nu in groep 8. De voorgaande jaren was er een complete groep plus een combinatiegroep. Dit jaar zijn de leerlingen uit de combinatiegroep bij de grote groep gekomen. Om het zo goed mogelijk één klas te laten worden en de onderlinge band aan te halen, planden de leerkrachten deze nacht op school. Geweldig toch?

Arian stap tegen vijven op de fiets en BJ brengt met de auto zijn luchtbed, dekbed, kussen en andere spullen. Wat heeft Ari er zin in!


Ik stap met Daniël in de auto om naar zwemles te gaan. Hij zwemt in sportcomplex De Gooye in Dirksland, een kleinschalig zwembad met erg fijne begeleiding. Op dit moment is Daan bezig voor zijn B-diploma. Alleen 'het gat' is een dingetje. Als ouders zitten wij braaf in examenopstelling aan een tafeltje in de kantine. Zomaar van je stoel lopen mag niet. Je ziet dus niet veel van wat er in het bad gebeurd. Op een gegeven moment bonst Daniël glunderend op het raam en steekt twee vingers in de lucht: twee keer door het gat! De juf knikt bevestigend. Wat een mijlpaal!

Terug in de auto vraag ik aan hem hoe het komt dat hij nu opeens wel door het gat kan zwemmen. 'Ik heb gewoon tegen mezelf gezegd: Daniël, je kan het! En toen lukte het!' Mooi, hè!


Vrijdag

Arian komt half negen al naar huis. Na deze avond en nacht krijgen de kinderen lekker vrij! Natuurlijk heeft hij grote verhalen. Het is echt een succes geweest. Bedankt meester en juf, voor deze investering in groep 8! BJ pikt zijn spullen op bij school en ik ga met hond Tommie naar de dierenarts. Hij heeft soort schilfertjes aan zijn pootjes en dat moet toch even nagekeken worden. Die dierenkliniek is vlak achter ons huis. Tommie voelt al nattigheid als we het terrein oplopen en voor de ingang gaat hij standaard in zijn achteruit. Gelukkig is hij maar een kleine hond en neem ik hem zonder pardon onder mijn arm mee naar binnen. Eerst op de weegschaal. Met zeven-en-een-halve kilo is meneer prima op gewicht. De dierenarts roept ons binnen. Ik mag Tommie op de tafel zetten, waar de assistente hem overneemt, zodat ik op anderhalve meter afstand kan gaan staan. Tommie vindt er uiteraard geen bal aan, zeker niet als hij op zijn rug moet liggen, zodat de dierenarts hem eens goed kan bekijken. De schilfertjes blijken te maken te hebben met een infectie aan zijn pootjes. We krijgen een medicinale shampoo mee om zijn pootjes drie keer per week mee te wassen. Opgelucht hobbelt Tommie weer naar buiten, waar hij midden voor de ingang van het parkeerterrein gaat zitten om eens uitgebreid te poepen. Natuurlijk. Je moet toch ergens je stress kwijt...


Ik doe vandaag het één en ander in huis en bereid me voor op het weekend. We mogen namelijk met ons muziekgroepje (een bevriend koppel, BJ en ik) meedoen aan een kerkdienst voor 'De Zuidwester', een instelling voor mensen met een (licht) verstandelijke beperking. Deze dienst wordt zaterdag gefilmd en volgende week zondag uitgezonden voor de cliënten. Normaal gesproken werken we zo'n twee keer per jaar mee aan een kerkdienst in de sporthal van de instelling. Het zijn altijd bijzondere momenten, waar we ons graag muzikaal voor inzetten. Vanavond oefenen we thuis, zodat de liederen er goed inzitten.


Zaterdag

Vroeg dag vandaag. We moeten namelijk om acht uur al in de kerk zijn waar de dienst werd opgenomen. Er vindt deze ochtend ook nog een uitvaart plaats, dus later kan echt niet. Het is gek om voor een lege zaal te spelen en te zingen. Voor corona was het er altijd druk en zijn de diensten regelmatig best rumoerig. Nu is het anders, maar evengoed fijn. De ruimte zingt lekker en de mannen van het geluid hebben alles goed ingeregeld. Tien uur zijn we alweer klaar.


Eenmaal thuis drinken we koffie met iets lekkers erbij en maak ik de rest van de ochtend nog wat keukenkastjes schoon. BJ is buiten bezig met het verven van de deuren, kozijnen en het houtwerk. Daar is het vandaag perfect weer voor.

Iets voor enen vertrekken we naar 'Werelds Inside' voor een heerlijke lunch, ter ere van BJ's vijftigste verjaardag. Het gebeurt niet vaak dat we met de hele familie, inclusief aanhang, aan tafel zitten en het is dan ook echt gezellig!

De rest van de middag sop ik verder in de keuken en doe ik de boodschappen.

Nu moeten we eigenlijk gaan avondeten, maar na de uitgebreide lunch van vanmiddag heeft nog niemand echt trek. We pakken straks wel een broodje.

Nu gaan BJ en ik nog even bij zijn moeder langs en daarna is het tijd voor thee en 'Wie is de Mol?'. Wat een heerlijk dagje!


Hoe was jouw week?



Reageren? Dat kan ook anoniem!

Meer blogposts uit deze categorie:

Droge Woorden 2020